سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
251
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
بكسر آن با ياء و هم بكسر آن بدون ياء چنانچه قطنى قطنى و قطّ قطّ با تشديد طاء نيز خوانده شده است . قوله : و به قرء السّتّة من القرّاء : ضمير در « به » به الحاق نون راجع است . مؤلّف گويد : مقصود از قرّاء ششگانه : عبد اللّه بن كثير و عاصم و ابو عمرو و ابو عمران بن غامر و حمزة بن حبيب و علىّ بن حمزه كسائى است . قوله : و تجريدها : ضمير مؤنّث به « لدن » راجع است . قوله : و به قرء النّافع : ضمير در « به » به تخفيف راجع بوده و نافع يكى ديگر از قرّاء مشهور مىباشد . قوله : مع ياء و دونها : يعنى و دون ياء .